คำ หมายถึงอะไร ?

มีคำมากมายที่เราต่างใช้กันเป็นประจำอยู่ทุกวันซึ่งแท้จริงแล้ว ก็ยังอาจตีความหมายและอธิบายออกมาได้ยาก แม้กระทั่งคำว่า “คำ” ที่เชื่อว่าหลายคนอาจจะสงสัยว่า คำ นั้น นิยามคืออะไรมีหน้าที่และบทบาทอย่างไรต่อภาษาที่เราใช้สื่อสารผ่านกันไปมา
ความหมายของ คำ

คำ โดย วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

คำ คือ หน่วยทางภาษาที่ใช้เพื่อสื่อถึงความหมาย อันประกอบไปด้วยตัวอักษรและพยางค์หนึ่งพยางค์หรือมากกว่า โดยปกติแล้วในแต่ละคำจะมีรากศัพท์ของคำแสดงให้ผู้ฟังหรือผู้อ่าน เข้าใจถึงความหมายและที่มาของคำนั้นด้วย จากการนำคำแต่ละคำ มาประกอบผสมกันให้เกิดเป็นวลีหรือประโยค เพื่อใช้ในการสื่อความหมายให้ชัดเจนและละเอียดมากยิ่งขึ้น

ส่วนประกอบของคำและพยางค์

ไม่ว่าจะคำ หรือ พยางค์ ล้วนต้องประกอบไปด้วย พยัญชนะ สระ และวรรณยุกต์ เสมอ ซึ่งพยัญชนะจะมีบทบาทเข้ามาในพยางค์หรือคำ เมื่อมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้

  1. เป็นคำประสม ร่วมกับสระอื่น อันทำหน้าที่เป็นสระ
  2. เป็นตัวการันต์ เป็นอักษรที่ไม่ต้องออกเสียงเพิ่ม
  3. เป็นพยัญชนะต้น หมายถึง เสียงพยัญชนะที่นำหน้าพยางค์ หรือ ตัวที่มาก่อนสระ ซึ่งรวมถึงอักษรนำ และ ตัวควบกล้ำ
  4. เป็นตัวสะกด หมายถึง เป็นสระเสียงพยัญชนะที่นำหน้าเสียง หรือ อยู่ต้นของพยางค์ โดยสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ เสียงพยัญชนะต้นเดี่ยว ซึ่งเป็นการออกเสียงพยัญชนะต้นเสียงเดียว และ การออกเสียงพยัญชนะต้น 2 เสียง ที่เป็นคำควบกล้ำ

ประเภทของคำ

มีอยู่ด้วยกันทั้งหมด 10 ประเภทดังต่อไปนี้

  1. คำวิเศษณ์ มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า คำคุณศัพท์ ( adjective ) เป็นคำที่มีหน้าที่ในการ ขยายความของคำต่าง ๆ ให้เข้าใจได้มากขึ้น ตัวอย่างเช่น ฉันเบื่อมาก ฉันโกรธมาก เป็นต้น
  2. คำนาม ( noun ) คือ คำที่มีหน้าที่สำหรับเป็นตัวประธานหรือกรรมของประโยค และในบางกรณียังสามารถใช้เพื่อขยายคำนามด้วยกันเองได้ ตัวอย่างเช่น นาฬิกาเพชร แหวนทองคำ
  3. คำสรรพนาม ( pronoun ) คือคำที่ใช้สำหรับทำหน้าที่แทนคำนามในประโยค เมื่อคำนามใดก็ตามถูกกล่าวถึง และเป็นที่รู้กันดีอยู่แล้ว ตัวอย่างเช่น ฉัน เขา เธอ คุณ
  4. คำบุพบท ( preposition ) คือ คำที่ทำหน้าที่เชื่อมคำนามกับคำนามด้วยกันเอง และแสดงความสัมพันธ์ของคำนามนั้น ออกมา เช่น แมว ของ เธอ
  5. คำกริยา ( verb ) คือ คำหลักของในภาคแสดงของประโยค เพื่อแสดงให้เห็นถึง ท่าทาง สภาพ หรืออาการของสิ่งต่าง ๆ ที่ต้องการระบุ เช่น เดิน วิ่ง กลิ้ง นอน เจ็บ ปวด
  6. คำกริยานุเคราะห์ ( auxiliary verb ) คือคำกริยาที่มีหน้าที่ช่วยเสริมไวยากรณ์ ซึ่งอาจไม่มีความหมายในตัวเอง
  7. คำกริยาวิเศษณ์ ( adverb ) เป็นคำที่ทำหน้าที่ขยาย ซึ่งมีความคล้ายกับคำวิเศษณ์ แต่จะขยายเฉพาะคำกริยาหรือคำวิเศษณ์ด้วยกันเท่านั้น
  8. คำนำหน้านาม ( article ) เป็นคำที่มีหน้าที่ขยายคำนาม สำหรับใช้บ่งบอกสิ่งทั่วไป หรือสิ่งใดก็ตามซึ่งได้กล่าวถึงไปแล้ว
  9. สันธาน ( conjunction ) คือคำที่มีหน้าที่ในการเชื่อมประโยคเข้ากับประโยค เพื่อสร้างเป็นประโยคความรวมหรือประโยคความซ้อน